Dach nad głową

Szukanie mieszkania za granicą może okazać się niełatwe. Tym bardziej, kiedy na głowie mamy jeszcze znalezienie pracy i mnóstwo innych spraw, a w nowym kraju odnaleźć się trudno. Znalezienie lokum wydaje się jednak najpilniejszą potrzebą. Dlatego wygodnie jest (oczywiście po uprzednim zorientowaniu się w kosztach takiego wyboru) skorzystać z pomocy agencji mieszkaniowej.

W Wielkiej Brytanii można wyróżnić dwie zasadnicze grupy agencji mieszkaniowych: Letting agencies, które pobierają opłatę od właściciela mieszkania za znalezienie lokatorów, oraz Accomodation agencies, które pobierają opłatę od wynajmującego mieszkanie za pośrednictwo w znalezieniu określonego lokum. 

W celu podpisania kontraktu potrzebne będą dokumenty:

-         wyciąg z banku z Wielkiej Brytanii

-         referencje pracodawcy

-         referencje poprzedniej agencji

-         dowód tożsamości (czasami dwa)

 

Co ważne, agencje nie mogą żądać opłat za rejestrację klienta i dostarczenie oferty mieszkaniowej!

Dopiero po podpisaniu transakcji należy uiścić opłaty, takie jak: koszty wstępne zawarcia umowy, czynsz za pierwszy miesiąc z góry, depozyt (do zwrotu przy wyprowadzce, zwykle nie przekraczający wartości czynszu) i koszty administracyjne (50-200 funtów)

 Umowy

Możliwości umów mieszkaniowych z najemcą jest kilka:

1. Umowa o mieszkanie krótkotrwałego posiadania z zabezpieczeniem (Assured Shorthold Tenancies)

2. Umowa o mieszkanie z zabezpieczeniem (Assured Tenancies)

3. Normowana umowa o mieszkanie (Rights of Regulated Tenants)

4. Lokatorzy mieszkający z właścicielem (Licensees)

5. Lokatorzy z minimum zabezpieczenia (Tenants with basic protection)

6. Lokatorzy – pracownicy (service occupiers)

W przypadku umowy o krótkotrwałe posiadanie z zabezpieczeniem nie można być usuniętym z mieszkania przez pierwsze pół roku (wyjątek: nakaz sądu eksmisji lokatora w wypadku nieprzestrzegania warunków umowy). Po upływie umowy, zawiadomienie o wypowiedzeniu mieszkania musi być na piśmie, a minimalny czas na wyprowadzkę wynosi dwa miesiące.

Umowa o mieszkanie z zabezpieczeniem daje prawo lokatorowi mieszkania bez możliwości eksmisji ze strony właściciela (wyjątek: łamanie warunków umowy, nakaz sądowy). Właściciel nie ma prawa podnosić wysokości komornego bez zgody lokatora (możliwość odwołania się do komisji oceny komornego - rent assessment committee). Jeżeli dojdzie do porozumienia między właścicielem a lokatorem, zawiadomienie o podwyżce musi być z miesięcznym wyprzedzeniem. Lokator ma prawo do dziedziczenia, co oznacza, że partner przeciwnej płci może przejąć mieszkanie po śmierci głównego lokatora.

Zgodnie z normowaną umową o mieszkanie zwykle nie można być usuniętym z mieszkania (wyjątek: właściciel udowadnia sądownie, że są ku temu podstawy). Lokator ma prawo do sprawiedliwego komornego, które wyznacza komisja od wyznaczania wysokości komornego. Obowiązuje tutaj również prawo do dziedziczenia.

Gdy lokator mieszka z właścicielem (ma zezwolenie właściciela), dzielą oni ze sobą kuchnię i łazienkę. W umowie tej jest też prawdopodobne, że lokator nie płaci żadnego komornego. Właściciel bez nakazu przejęcia może eksmitować lokatora, który powinien dać lokatorowi odpowiednio wcześniej wypowiedzenie (termin wypowiedzenia powinien być równoznaczny z okresem płatności komornego).

W przypadku lokatorów z minimum zabezpieczenia, lokatorzy mieszkający w tym samym budynku co właściciel, nie dzielący z nim jednak kuchni ani łazienki, mają podstawową ochronę przed eksmisją (zabezpieczoną ustawą Protection from Eviction Act z roku 1977).

Jeżeli mieszkanie jest jednocześnie częścią warunków umowy o zatrudnieniu (przy jednoczesnym nie dzieleniu kuchni i łazienki z właścicielem), w celu eksmisji lokatora, właściciel musi otrzymać nakaz przejęcia pomieszczenia. 

 Szukając mieszkania należy mieć oczy szeroko otwarte. Szczególną uwagę należy zwrócić na lokalizację (w zależności od tego, gdzie mamy pracę). Ważne jest również, aby dogadać się ze współlokatorami, i nie chodzi tu jedynie o język. Ilość współlokatorów musi być odpowiednia do ilości pomieszczeń wspólnych w mieszkaniu, czyli łazienki i kuchni, a cena odpowiadająca oferowanym standardom. Ważne jest więc, by mimo pośpiechu, nie brać mieszkania pierwszego lepszego, a zapoznać się z konkurencyjnymi ofertami. 

 

Anna Wojciechowska